De A11: gebouwd door mensen

De rubriek ‘Gebouwd door mensen’ brengt het verhaal van iemand met een specifieke taak op de werf. Voor deze editie is dat Bart Van Pelt, projectmanager van ENGIE Fabricom, verantwoordelijk voor de studie en de bouw van de beweegbare brug over het Boudewijnkanaal.

Wat is de precieze bijdrage van ENGIE Fabricom aan het bouwen van de beweegbare brug?

Fabricom is verantwoordelijk voor het elektromechanische gedeelte. Wij doen eigenlijk alle hydraulica, alle mechanica en alle elektriciteit en automatische sturing. Het hydraulische gedeelte, dat zijn de vijzels die nodig zijn om de brug te openen, maar ook de pompen, het leidingwerk, alles wat er bijhoort. Onder mechanica verstaan we alle bewegende onderdelen, dus de scharnierpunten, grendels en het ‘schommeljuk’, dit is het toestel waarin de hydraulische vijzels bewegen. En tot slot staan we ook in voor de automatische sturing, er zit namelijk een heel computerprogramma achter de bediening van de brug. Een hele sequentie van signalen en bewegingen wordt in gang gezet nog voor de brug kan openen. Zo moet bijvoorbeeld eerst en vooral de verkeerssnelheid afgebouwd worden, dus de borden boven de weg moeten autobestuurders waarschuwen dat de brug geopend wordt. Ook de slagbomen moeten worden gesloten, de verkeerslichten bediend en er moeten scheepvaartseinen gegeven worden. Met één druk op de knop door de brugwachter wordt dit allemaal in gang gezet en daarvoor hebben wij dus dat besturingsprogramma ontworpen.

En hoe moet ik uw rol, als projectmanager, daarin zien?

Ik zit op het traject van de beweegbare brug van bij het begin van de studie, begin 2014. Daar horen het maken van allerlei berekeningen bij, het tekenen en ontwerpen van de verschillende onderdelen en zo verder. Deze fase konden we begin 2016 afronden. En daarna zijn we beginnen bouwen. Met de bouw van het elektromechanische gedeelte zijn we gestart in april 2016 en we voorzien hiermee klaar te zijn in juli 2017. Dus naast de studie valt ook de concrete uitvoering van alle plannen onder mijn verantwoordelijkheid.

Het bouwen van een brug lijkt mij een gigantische klus. Dat moet toch heel wat mankracht vragen. Hoeveel mensen zijn er betrokken bij het elektromechanische gedeelte? 

Dat wisselt. Afhankelijk van de projectfase zitten wij met een ploeg van een man of zes op de werf, maar op piekmomenten hebben we toch wel een 20 à 25 personen on site gehad.

Wat maakt een project als de A11 zo interessant voor jullie?

Wel, om te beginnen vormt de grootte van het project al een mooie uitdaging. Bovendien is dit project een DBFM-project, dus een ‘Design, Build, Finance en Maintainance‘ -project. Dit wil zeggen dat we eigenlijk van nul konden beginnen met het ontwerpen en bouwen van een installatie waarbij we dan ook nog eens dertig jaar voor het onderhoud van de brug zullen instaan. En dat is toch een hele uitdaging.

Zijn er al onvoorziene omstandigheden opgedoken die het hele proces bemoeilijkt hebben? 

Neen, op zich niet spectaculairs. Op elke werf zijn er hier en daar wel een aantal zaken die af en toe wat tegenslaan, maar tot op dit moment hebben er zich nog geen structurele problemen voorgedaan.

U bent vaak op de werf, gooit het weer soms geen roet in het eten?

Voor ons valt dat eigenlijk best mee. Omdat wij verantwoordelijk zijn voor het elektromechanische gedeelte van de brug, hebben wij het geluk dat wij een heel groot deel van de tijd in de technische ruimte binnen hebben kunnen werken, dus weersomstandigheden waren voor ons minder van tel. Toen we op hoogte aan het viaduct werkten, hadden we soms wel te maken met koude of kon de wind ons wat parten spelen. Maar gezien we niet zo’n probleemwinter achter de rug hebben, viel dat allemaal heel goed mee.

Binnenkort beginnen de testen van de bewegingen van de brug. Hoe moeten we ons dit precies voorstellen?

Vanaf 27 april tot 14 juli zullen er inderdaad meerdere testen plaatsvinden en dit in verschillende fases. In de eerste fase draait het om het instellen van de bewegingen van de brug. Dit is een hele procedure. Om het simpel te stellen: de brug maakt een bepaalde beweging in functie van zijn snelheid en al die meetpunten en snelheden moeten dus vastgelegd en ingesteld worden en dat vraagt best wel wat tijd. In de tweede fase worden de verkeerslichten, scheepvaartlichten, slagbomen en al dat soort zaken rond de brug ingesteld en getest. De derde fase tot slot is wat wij de ‘scenariofase’ noemen. Daarin worden verschillende mogelijke gevallen die op de brug kunnen voorkomen, ingesteld en uitgetest.

Gebeurt dit alles gewoon overdag? 

Ja, mensen die daar passeren, zullen inderdaad in de loop van de dag op onverwachte momenten de brug kunnen zien bewegen.

Bart-Engie

Voor vlot en veilig verkeer in West-Vlaanderen